Nu we de eerste fase achter de rug hebben is het goed om per week even op een rij te zetten wat er allemaal is gebeurdt. Zodoende presenteren wij hier een overzicht van de vorige weken:
Week 1:
Ja, daar is hij dan: de kickoff van project Design for Space. De opdracht: bedenk en maak een interactieve installatie voor een ruimte met een eigenaar.
Wij hadden als drietal zijnde al samengewerkt (namelijk in het project hiervoor (Sell it)) en dat was ons wel bevallen, dus wisten we elkaar snel te vinden.
De dinsdag zijn we begonnen met het maken van de teamverdeling. Zo is Raymond de groepsleider, Fanny de notulist en Mikail de programmeur. Er kunnen nog een aantal taken bijkomen, maar dat is afhankelijk van het project.
Die woensdag zijn we begonnen met het bedenken van allerlei locaties. Dit ging van zwembad tot vliegveld en van parkeergarage naar dierentuin. Zodra we hier een overzicht van hadden leek het ons een goed plan om te gaan kiezen welke we bij voorbaat al niet wilde doen. Aan de hand daarvan zijn 6 locaties overgebleven: Dierentuin, pretpark, station, parkeergarage, terminal, discotheek en een winkeletalage.
Ook hebben we alvast gekeken naar we qua locatie graag zouden willen. Dat maakte het voor ons ook makkelijker om keuzes te maken.
Wat wij het belangrijkste vonden bij ons project:
- Een originele locatie (niet of nauwelijks eerder gedaan bij Design For Space)
- Een grote uitdaging: een project dat het uiterste van ons vergt en waarmee we met een aantal lastige restricties moeten omgaan
- Iets unieks kunnen maken: de locatie moet ons de mogelijkheid bieden om iets te maken wat niet of nauwelijks bestaat.
- iets dat realistisch is: we willen graag iets maken wat er ook daadwerkelijk kan komen te staan, in plaats van iets dat in potentie kan werken.
De week zelf is verder goed verlopen: tijdens de brainstormsessies merkten we dat het erg goed ging en dat we allemaal op 'de zelfde golflengte' zaten. een minpuntje was dat we af en toe krap zaten qua tijd omdat iedereen al wat dingen had gepland had voor deze week, dus af en toe kwam dat niet zo goed uit. Beter plannen dus.
Week 2:
- 3 locaties kiezen, 1 daaruit kiezen, keuze type etalage
Deze week stond vol in het teken van het kiezen. We wisten dat we hard door moesten werken voor dit project, omdat Raymond en Mikail tijdens het project 2 weken in Denemarken zaten voor een Designcamp.
We wisten inmiddels dat we een selectie hadden van 6 locaties, maar wij vonden het nog erg belangrijk om dit als eerst terug te brengen naar 3 locaties. Dit terugbrengen hebben we gedaan door te kijken hoeveel potentie er was voor een locatie installatie, per locatie. Daar zijn we achter gekomen doordat we per locatie zijn gaan brainstormen: wat voor een installatie zouden we hier neer kunnen zetten? Door deze benadering vielen er direct een aantal locaties door de mand. Zo vonden we een parkeergarage eerst nog een leuk idee, maar na deze brainstormsessies kwamen we erachter dat een parkeergarage voor ons weinig potentie heeft, gezien onze wensen (bijvoorbeeld een realiseerbaar project).
Na deze sessies bleven de volgende 3 concepten over:
- een pretpark
- een discotheek
- een winkel(etalage)
We wisten dat we deze 3 ideeën verder moesten gaan filteren, en deze week de locatie vaststellen. We hebben per idee een PMI gemaakt om zo per locatie te kijken wat de voor- en de nadelen zijn. Op basis van deze PMI zijn we uitgekomen op een winkeletalage, omdat dat voor ons de grootste uitdaging biedt en omdat het een originele locatie is.
Deze locatie had nog een aantal sub-genres, waar we ook weer uit moesten kiezen. Zo zijn er beddenwinkels, autodealers, supermarkten, etc. etc. Uit al deze soorten winkels zijn we gegaan voor een kledingzaak. Dit omdat een kledingzaak vrijwel altijd in het centrum ligt en er daardoor veel interactiemomenten kunnen plaatsvinden. In commercieel opzicht is denken wij ook de beste keuze, omdat kledingwinkels het misschien wel willen kopen om hun naamsbekendheid uit te bereiden.
Nu we dit wisten zijn we uitgegaan van een winkel als Levi's. Het was voor ons belangrijk om een dergelijke specifieke beslissing te maken, omdat we zo gerichter konden gaan brainstormen en een specifieke eigenaar zouden hebben. We hebben voor Levi's gekozen omdat Levi's al veel doet om hun doelgroep (jongeren tussen de 20 en de 30) aan te spreken, door pakkende commercials en moderne etalages. Aan Levi's zouden we het dus misschien kunnen verkopen.
week 3:
Deze week wisten we eindelijk wat we qua locatie wilden en konden we gaan nadenken over het concept. Daarvoor nog zijn we gaan kijken wat er al bestand qua interactieve installatie in etalages. We hebben gezien dat er redelijk veel touch-screens staan in etalages, maar weinig wordt gedaan met echte fysieke dingen die worden aangestuurd. Nadat we dit hadden gezien waren we het er unaniem over eens dat we iets moesten gaan maken wat fysiek is, alleen voor de originaliteit al.
De dinsdag zijn we afgerezen naar Amsterdam om daar etalages te gaan bekijken. We hebben gekeken naar hoe ruim de gemiddelde etalage is, hoe het is ingericht en hoe de gebruiker daar op reageert. Ook hebben we geluidsopnames gemaakt, zodat we thuis ook nog zouden kunnen luisteren hoe het daar klonk, om zo te kunnen bepalen of er muziek bij onze installatie zou kunnen en zo ja, op wat voor een manier. Verder hebben we dit bezoek aan Amsterdam direct gekoppeld aan een Etnografische onderzoek wat induikt op hoe mensen zich gedragen in en rond winkel-etalages: erg interessant voor ons. Uit dit etnografisch onderzoek kwam naar voren dat 91% van de mensen aan etalages voorbijlopen, zonder ook maar te kijken wat er in de etalage stond. Een erg interessant aanknopingspunt. Hierdoor werd ons idee van 'iets fysieks maken' nog versterkt: mensen kijken ook niet op van schermen en dergelijke.
Op basis hiervan konden we gaan brainstormen over het concept.
Vele brainstormsessies later kwamen we op een mooi concept: een broek die met iemand mee kan lopen. Dit moet de voorbijganger het gevoel geven dat de broek met diegene mee naar huis wil. Het gevoel is vergelijkbaar met dat van een hondje die je achter na loopt. We besloten om er nog een nachtje over te slapen maar de volgende dag waren we nog steeds erg tevreden over dit concept.
Vrijdag hebben we een strakke planning gemaakt voor alle weken, tot aan de deadline omdat we er van op de hoogte waren dat we erg krap zaten qua tijd.
Week 4:
Door onze strakke planning besloten we om deze week direct te beginnen met de ontwikkeling van ons concept. Er moesten nog een aantal dingen worden uitgedacht. Zo hadden we nog geen idee van hoe de broek moest gaan lopen (of misschien zelfs kruipen of vliegen?), wat de mechanica er achter zou worden en of ons idee software-matig mogelijk is.
De dinsdag hebben we een "broek-onderzoek" gedaan. Dit was een kort onderzoek naar de loopbeweging van de mens en een zoektocht naar andere leuke bewegingen van een broek. We kwamen tot de conclusie dat het beter wat om de broek als mens te laten lopen omdat mensen zich kunnen herkennen in de beweging en omdat dat het beste zichtbaar is.
De mechaniek was nog aardig lastig om te verzinnen, dus daar hebben we lang over na moeten denken. Na een paar heftige brainstormsessies kwam Fanny met een paar goede ideeen over de mechaniek. We hadden uiteindelijk 2 werkbare ideeen, maar wisten zelf nog niet zo goed welke we moesten kiezen. Daarom besloten we de hulp in te roepen van een expert op dat gebied. We kwamen terecht bij Edwin Dertien. Edwin Dertien is expert op het gebied van robotica en daarbij researcher en onderwijzer bij de Universiteit van Twente bij de opleiding Creative Technology. Daar zijn we langsgegaan en we merkten dat het een goede zet is geweest: we hebben erg veel feedback gekregen over onze ideeen en daarbij ook veel tips over wat we beter wel en niet konden doen. Verder waren er deze vrijdagen de presentaties van de concepten. De presentatie werd gedaan door onze groepsleider Raymond en is erg goed verlopen. Hij heeft gekozen voor een Pecha Kucha presentatie, een presentatiemethode waarin 20 slides, elk 20 seconden staan. Hierna gaan de slides automatisch over naar de volgende, en dat maakt het erg lastig. Toch ging alles goed en het was al met al een strakke presentatie. Rob en Irene waren beiden tevreden over ons concept en hebben ons na de presentatie nog wat tips kunnen geven.
No comments:
Post a Comment